تبلیغات
اخبار بانکی - مطالب ابر بانكدارى اسلامى
 

تاریخچه بانكدارى اسلامى در جهان 

نوشته شده توسط :
یکشنبه 24 بهمن 1389-11:41 ق.ظ

نظام بانكدارى متداول در كشورهاى جهان امروز، نظام متكى بر ربا و اخذ بهره هاى كلان از مشتریان است . به عبارتى رساتر، بانكدارى جهان امروز، بر ربا و بهره استوار است ودر كشورهاى سرمایه دارى و غیر سرمایه دارى بانكدارى یكى از منابع سرشار حكومتها و بخش خصوصى ، به شمار مى رود. بدیهى است این نظام كه در حقیقت شكل تكامل یافته و پرسودتر نزول خوارى و مرایحه است ، با احكام عالیه اسلام در تضاد كامل است و به همین سبب فكر ایجاد نظام بانكى بر مبناى احكام اسلامى ، از دیرباز بین مسلمانان جهان ، بویژه مردم كشورهاى اسلامى مطرح بود، در این راستا تلاشهایى هم صورت گرفته است .
اولین بانكى كه در قالب اسلامى موجودیت یافت ، بانك پس انداز بود كه در اوایل دهه 1960، در مصر تشكیل شد.

 

 

 این بانك كه با اتكا به سپرده هاى اشخاص موجودیت یافته بود، به منزله انبارى كه كالا را مى پذیرد و براى مصرف در اختیار مناطق مختلف مى گذارد عمل مى كرد. بدین معنى كه با پذیرش سپرده هاى اشخاص ، منابع حاصله را به سایر مؤ سسات وام مى داد. در دهه 1970 نیز تعدادى بانك مشابه بانكى كه در مصر تاءسیس شده بود، در كشورهاى كویت ، امارات متحده ، اردن ، سودان و پاكستان تشكیل شد و همزمان ، دو بانك نظیر این بانكها در كشورهاى لوگزامبورگ و سوئیس دایر شد.
در سال 1975 نیز یك بانك بین المللى ، با نام  بانك توسعه اسلامى در جده (عربستان سعودى ) تاسیس شد.
از سال 1980 تلاش براى اسلامى كردن نظام بانكى كشورهاى مسلمان و كوشش براى از بین بردن نظام بانكى متكى به ربا، سرعت گرفت . به عنوان نمونه دولت پاكستان از سال 1978 بهره معاملات را از تمام نظام بانكى كشور حذف كرده و از اول ژوییه 1985، كلیه معاملاتى كه با بانكها صورت مى گیرد، بر پایه مشاركت است و طرفین به رعایت قوانین شرعى در این خصوص ملزم هستند.

منبع: كتاب دین و اقتصاد





نظرات() 

در بانكدارى اسلامى، تخصیص منابع پولى با چه اهرم ها و ابزارهایى صورت مى گیرد؟

نوشته شده توسط :
یکشنبه 24 بهمن 1389-11:39 ق.ظ

در قانون بانك دارى بدون ربا، اهرم ها و ابزارهایى كه براى جذب نقدینگى و دادن تسهیلات و تخصیص منابع پولى استفاده مى شود، دو گونه اند: یكى مرابحه، دیگرى مشاركت. در سیستم مرابحه، بانك، به عنوان قرض پول به متقاضى تسهیلات نمى دهد، بلكه فرض براین است كه آن چه را متقاضى به آن نیاز دارد، به صورت نقد براى او خریدارى مى كند و پس از افزودن سود معین، به صورت اقساط به او مى فروشد; یعنى درصدى از پیش تعیین شده بر قیمت خرید مى افزاید; مثلاً یك كارخانه دار به بانك مراجعه مى كند و مى گوید: من قصد خرید مواد خام را دارم. بانك مواد خام را مطابق با تقاضاى او خریداى مى كند (مثلا صد میلیون تومان) و با افزودن سود مورد نظر براى فروش، به صورت قسطى به او مى فروشد (مثلاً صد و بیست میلیون تومان). ساز و كار دیگر به صورت مشاركت است.

 بدین صورت كه بانك، سرمایه هاى سپرده گذاران خود را به نحو شركت در اختیار متقاضیان قرار مى دهد و با سرمایه هاى كارفرمایان اقتصادى شریك مى شود; یعنى كارفرماى اقتصادى، منابع مالى اختصاصى دارد كه متعلق به خود اوست. منابع مالى مشاركتى را هم از بانك دریافت مى كند ومجموع منابع را به صورت مشاركت، سرمایه گذارى مى كند و هزینه هاى آن را كسر مى كند و سود خالص باقى مانده را به بانك اعلام مى كند. بر اساس توافقى كه قبلاً بین بانك و بنگاه اقتصادى شریك صورت گرفته است، این سود تقسیم مى شود. اگر تقسیم سود بر اساس مقدار سرمایه باشد، مثلاً اگر پنجاه درصد سرمایه خاص شركت بوده و پنجاه درصد سرمایه از ناحیه ى بانك تأمین شده باشد، سود هم بین بانك و كارفرماى اقتصادى به همین نسبت تقسیم مى شود. بانك بخشى از سود به دست آمده را به عنوان حق وكالت بر مى دارد، و باقى مانده ى سود را بین سپرده هایى كه مردم در بانك گذارده اند تقسیم مى كند. این دو ساز و كار (مرابحه و مشاركت) طبعاً با ساز و كار بانك هاى ربوى متفاوت است.

ظاهراً هر گونه نیاز مردم به منافع مالى بانك با استفاده از ابزارهاى یاد شده قابل تأمین است.

منبع: كتاب دین و اقتصاد





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


پیوندهای روزانه:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


نظرسنجی:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox